Drentse Proza

 

(Door: allard van der Weide)

 

Oons eerste autogie

 

Ik rie net beij hum weg, de oardige man, hij zweeide meij zölfs nog uut

Zo oardig was e, of zöl t kom’n umdat ik n oardig bedrag an um ovemoakt har

Veur mien neije auto, alles giet welhoaste vanzölf, ie denkt ‘m bij wieze van spreken de hoek um. Ja das wel wat aans dan vrogger.

 

Das altied de ellende aj wat older wordt, ie begunt op n goeie dag net als oen opoe te proaten over vrogger.

 

Ik herinnere mej dan ok nog goed mien va’s eerste autogie, t was een klein lellik grun fiattie. Roem zat, moar ie kwamn altied plek te korte weej wel?

Wej gungen op vakantie noar Giethoorn helemoale, dan muj niet vergeten dadde wej uut t Hoveine kwam’n. T was dus n mirakels ende riedn. Al noar n poar kilometer hadden wej met n dreient achterin sloande ruzie, en trokken mekoar in de hoaren. Roem zat was dus niet helemoale woar. Mien va had veur t vertrek zo’n ding op t dak ezet, n imperial noemden ze dat. Noe bint ze dr niet meer, en hef iederiene zo’n skibox op t dak. Moar t woord skiën mus toen nog uutevunden worden. De blauwe koffers gungen op t dak, en wurden vast eknupt met n spinne.

 

En doar gungen wej dan. Zodra als mien va harder gung dan een goeie 90 trilde t stuur hum bijkans uut de handen. Ander’n hadden d’r gien begrip veur, en toeterden dan ook oardig.

 

Noa die vakantie hebt wej dat lilleke ding nog knap lang gehad. Ok die keer dadde wej op de snelweg een lekke baand kreg’n, stiet mie nog goed bij. Op de vluchtstrook van de afsluutdiek mus mien va de bande verwisselen. Het overige verkeer tsjakkerde moar deur. Hij dreeide de krik omhoog, moar t kleine karrige bleef netties op al zien 4 pooties stoan. Hij (mien va dus) pakte n plankie en ploatste dat tussen de krik en t autogie. Toen lukte t wel, allenig bleek noa tied t plankie oardig vaste zitten. Dat hef e moar zo eloaten. T plankie hef er al die tied nog ezeten.

 

En al ging hij loater wel zachies deur de achterbienties deur de roest. Motorisch was t wel n stark ding, t zölfde motertie hebt ze loater nog bruukt in de panda geleuf ik, moar roesten zeker dat deed e mirakels. Iedere keer aj dr in ging zitten mussen ie de binnenspiegel verstellen. Op n gegeven moment gunk t echt niet meer, u könne van binnen zo noar buten kieken, en was t niet meer vertrouwd, en brachten wij hum noar de pekel.

(veur iederiene die niet uut t Oveine of umstreken komp das n sloopbedrief)

 

T goeie olde fiattie, af en toe ziek er nog wel zo iene rieden.

Zo’n knappe 127, vast iene van een cluppie of zo, ha, of iene die as n lasapparoat hef.

Sentiment nuumt ze dat, moar an mej niet meer besteed

 

Ikke niet, nee ikke niet meer. Verrek stoa ik alweer te dreuteln veur n grun locht.

In zien iene en riedn met mien neie 9.3. Vrogger was alles beter heur ie nog wel ies. Nou voor veul dingen giet t misschien op, moar geef mej moar n neie auto, toch n oardig stokkie beter dan vrogger heur. Zo de stoelverwarming nog moar even n tikkie hoger. Nei comfort, doar is toch best wel veul veur te zeggen.

***********************

Opa’s ploffie

 

De zunne stiet al leeg an de horizon, de schaduwen wordt al langer

T is ok al weer knap in t najoar,

en de dag’n wordt al oardig korter.

Een geluud kwaamp vanaf de weg eerst zachies

en toen kwaampt dichterbij

Opa is underweg noar huus.

Moar zien humeur is niet zo goed

Meer, ie kunt zien lippen zien bewegen,

t lik warachtig wel of e n beetie an t schelden is.

Verdommiet, klotending. Ja duudelik kuj t zien.

Zien pette had e moar opeborgen,

en de handen hef e al oardig zwart,

zo kuj niet an toafel goan zeg e bej hum zöllf.

T ploffie dat is wat, zon old ding weej wel,

onderweg van t oveine begun e al te sputtern

En net veurbij de wolfsbos was t gebeurt met ding,

t motertie smoorde, en sleug of.

Opa wus wel dat t olde ding zien beste tied had har,

moar hij was eigenwies, en opoe had t ok al een paar keer zegt

Breng dat ding toch n keer vurt noar de fietsemaker,

want hej lup toch niet goed dat kuj toch wel heuren.

Moar opa was eigenwies, en wol t geld liever in de butse hHolden,

ja wie niet horen wil mut moar vuul’n, dacht e bej hum zolf

Eindelijk dreeide hij de dam op aan de carstenswieke, en zette t ding in de schuure

Hij was t achterhuus nog niet in of opoe reup al tegen hum,

was ie eerst oen handen veur ie aan toafel goat…..

  **********************

T Mannegie van morgn  

Ik had m nog nooit eziene, moar hij mut er weezn, hij mut bestaon

t mannegie van morgn

Mien moe proat er altied over, als dr weer ies iets mus gebeurn,

Moar nooit edaon wurde

Dan had ze t altied over t  mannegie van morgn,

Pas joaren loater kwam ik erachter dat ze mien va dr mit bedoelde

Want as dr wat gebeuren mus

Gaf e vake as antwoord; ach bee dat doek morgn wel eb’n

Of hij vergat t weer of hij had t op zien maniere veuls te drok met andere dingen,

zo bleef er vake wat liggen.

Niet dat mien va niet handig was heur,

de beste man kon oardig veule,

timmern en met electrisch was e ok oardig goed,

en met krachtstroom kon e ok goed overweg.

Moar mien moe mus hem altie dachter de bokse an zitten as er weer wat repareert mus worden.

Dat kön ok niet aans want ok de buren en kennissen en familie wussen drommels goed dat als er wat kapot was ze ebn noar Arend mussen goan.

Zo kluste hej er oardig wat bij zo tussendeur

En stund e altie veur anderen kloar,

en dan kwaamp t tuus vake niet af.

Mien va is dr inmiddels al joaren niet meer,

T olde nee dat kump niet weerum,

T mannegie van morgn is t mannegie van gister ewurden

moar in mien harte hol ik nog altied van dat mannegie van morgn